ژان ژنه

(1910 - 1986 م)

او به عنوان یکی از تاثیرگذارترین و جنجالی‌ترین چهره‌های ادبیات مدرن و تئاتر ابزورد در قرن بیستم شناخته می‌شود. زندگی شخصی ژنه ارتباط تنگاتنگی با آثار ادبی او داشت. او که در کودکی توسط مادرش رها شده بود، بخش زیادی از جوانی خود را به عنوان ولگرد، سارق و در زندان‌های مختلف اروپا سپری کرد. نوشتن را به طور جدی از درون زندان آغاز کرد و با حمایت نویسندگان بزرگی چون ژان-پل سارتر و ژان کوکتو که استعداد او را کشف کرده بودند، از حبس ابد نجات یافت. آثار ژنه اغلب به موضوعاتی چون حاشیه‌نشینان جامعه، جرم، همجنس‌گرایی، خیانت و تقابل میان مطرودان و طبقه حاکم می‌پردازد. او با زبانی شاعرانه و در عین حال عریان، ارزش‌های سنتی جامعه را به چالش می‌کشید. نمایشنامه سیاه زنگی‌ها از مشهورترین آثار اوست. ژنه برخلاف ساموئل بکت و اوژن یونسکو به دشوارنویسی شهرت دارد. ژنه در اواخر عمر خود به فعالیت‌های سیاسی نیز روی آورد و از جنبش‌های آزادی‌خواهانه مانند پلنگ‌های سیاه در آمریکا و جبهه آزادی‌بخش فلسطین حمایت کرد.