محمد زکریای رازی

(244 - 304 هـ.خ)

رفرنس را هم می فرمایید استاد؟

<p>‍&nbsp; روز بزرگداشت " زکریای رازی "</p><br><p>ابوبکر محمد بن زکریای رازی، پزشک و فیلسوف ایرانی است. نام او " محمد " و نام پدرش " زکریا " و نام جدش " یحیی " و کنیه اش " ابوبکر " و نسبتش به زادگاه خود " ری "، رازی است. او در غره شعبان سال ۲۵۱ هجری (۸۶۵ میلادی) در #ری بدنیا آمد. این شهر که امروز جز نام و نشانی از آن نمانده، در آن روزگار مرکز علک و ادب بود، و نویسندگان و دانشمندان بزرگ از آن برخاسته اند و از مفاخر بلاد اسلام بشمار میرفت. او خود میگوید:</p><br><p>" در جوانی علاقه بسیار داشته که به تجربه و آزمایش اکاذیب معزمان بپردازد "</p><br><p>پیشه زرگری و صرافی و علاقه او به امر عزائم طبیعه او را بسوی #علم_کیمیا کشانده است، که با آن بتواند گوهر فلزات را دگرگون کند. در نتیجه ممارست در این فن و نزدیکی به آتش و بوی های تند، چشم های او در معرض عوارض و آفات واقع گردید و او به معالجه و مداوا و سپس به اشتغال به طب کشانیده شد.</p><br><p>میگویند برای اینکه درد چشم خود را درمان کند، نزد #کحالی (چشم پزشک) رفت. کحال برای درمان او پانصد دینار از او درخواست کرد و او ناچار شد بپردازد؛ سپس با خود گفت:</p><br><p>" کیمیای واقعی #علم_طب است، نه آنکه تو بدان مشغولی"</p><br><p>- بعد از آن از علم کیمیا دوری جست و به علم طب پرداخت. یکی از رازیان، یعنی همشهری رازی نقل میکند که او هیچگاه از کاغذ و قلم جدا نمیگشته و همیشه در حال نوشتن بوده است. و نیز گفته شده است او از فرط علم دوستی، چراغ خود را در چراغدانی بر روی دیواری می نهاد و کتاب خود را بر آن دیوار تکیه میداد و به خواندن می پرداخت، تا اگر خواب او را در رباید، کتاب از دستش بیفتد و او بیدار شود و به مطالعه خود ادامه دهد.</p><br><p>رازی برای کسب علوم پزشکی و فلسفی به بغداد آمد. بغداد در آن روزگار مرکز علم و دانش و قرارگاه ادیبان و فاضلان بود. مترجمان زبردست آثار علمی یونانی را به سریانی و عربی ترجمه کرده بودند و بدین جهت منابع فراوانی وجود داشت تا مورد استفاده علمی رازی قرار گیرد و از جهتی دیگر بیمارستانهای مختلفی که از زمان #هارون و #برامکه تاسیس شده بود و همچنین بیمارستانی که #بدرغلام_معتضد در قرن سوم ایجاد کرده بود، مجال فراوانی میداد تا دانشجویان علم پزشکی، علم را به عمل و قیاس را به تجربه نزدیک سازند و از طرف دستگاه خلیفه مبلغ قابل ملاحظه ای برای روسای پزشکان و ملازمان آنان و همچنین تهیه دارو اختصاص داده شده بود.</p><br><p>رازی پس از آنکه به اوج علمی خود میرسد و شهرت او عالم گیر میشود، بوسیله امرا و حکام مورد دعوت قرار میگیرد و رساله ها و کتابهایی بنام آنان میکند و برای مدتی به زادگاه خود ری می آید و تصدی بیمارستان آنجا را عهده دار میشود. میگویند رازی در پایان عمر چشمانش آب آورد و یکی از شاگردان او از طبرستان برای معالجه او آمد و از او درباره معالجه او سوال کرد ک رخصت خواست. رازی گفت، این امر بر رنج و درد من می افزاید، شاید عمر من به پایان رسیده و مرگ من نزدیک شده باشد؛ روا نیست برای باز جستن بینایی خود را دچار رنج و تعب سازم. دیری نگذشت که او در ری در پنجم شعبان سال ۳۱۳ وفات یافت.</p><br><p>&nbsp;فیلسوف ری؛ محمد بن زکریای رازی</p><p>&nbsp;تالیف دکتر مهدی محقق</p><p>&nbsp;صفحات ۱ الی ۷</p><br><p>پنجم شهریور روز بزرگداشت " زکریای رازی " است.</p><p><br></p>