آلفونس کار

(1808 - 1890 هـ.خ)

اولین رمان او، زیر درختان زیزفون (۱۸۳۲) بود. او در ۱۸۳۹ به سردبیری فیگارو منصوب شد و در همان سال ماهنامه طنز له گِپ (زنبورها) را راه‌اندازی کرد. رمان ژُنوِیِو (۱۸۳۸) و سفری به دور باغ من (۱۸۴۵) از جمله آثار مشهور او است. از دیگر آثار او می‌توان به کوتاه‌ترین راه (۱۸۳۶)، که دنباله زندگی‌نامه خودنوشتش به قلم خود اوست؛ خرخون (۱۸۵۰) که بر اصلاحات آموزشی تاثیرگذار بود؛ و خاطراتش به‌نام کتاب حاشیه (۱۸۷۹–۱۸۸۰) اشاره کرد. وی همچنین برنده‌ی جایزه‌ی لژیون دونور شده است.