کامیار عابدی

(1347 هـ.خ)

<p>کامیار عابدی (زاده ۱۸ فروردین ۱۳۴۷، ماسال) نویسنده، پژوهشگر و منتقد شعر معاصر فارسی اهل ایران است. </p> <p>زندگی </p><p>کودکی و آغاز نوجوانی اش در ماسال(گیلان) و شال (خلخال) گذشت. از اواخر دورهٔ نوجوانی (نیمهٔ دههٔ ۱۳۶۰) به ترتیب در تهران، قزوین، خورموج و کاکی و سپس دوباره در تهران (اوایل دههٔ ۱۳۷۰) ساکن بوده‌است. آخرین مدرک تحصیلی او کارشناسی ارشد رشته تاریخ ایران است. </p><p>مشاغل </p><p>او از اوایل دههٔ ۱۳۷۰ تا اواسط دههٔ ۱۳۹۰ در زمینهٔ آموزش در دبیرستان و کتابداری فعالیت داشته و پژوهشگر فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز بوده‌است. علاوه بر این تدریس در بخش ایرانشناسی دانشگاه اوزاکا در ژاپن، تدریس در مؤسسه لغت‌نامه دهخدا را نیز بر عهده داشته‌است. عابدی به سبب مقاله و کتاب‌های متعدد خود، به عنوان پژوهشگر و منتقد ادبی (ادبیات معاصر ایران و شعر)[۱] با گرایش تاریخی شناخته شده‌است.[۲][۳][۴][۵][۶][۷] مقاله‌های تحقیقی-تحلیلی او از اواخر دههٔ ۱۳۶۰ به بعد در مجله‌ها و مجموعه‌های مختلفی منتشر شده‌است.[۸][۹] حدود سه‌پنجم از این مقاله‌ها در مجلهٔ جهان کتاب چاپ شده‌است.[۱۰] اغلب این مقاله‌ها (از آغاز تا ۱۳۸۷) در سه مجموعه گردآوری و به صورت کتاب نشر یافته‌است. اما مقاله‌های او از سال ۱۳۸۸ به بعد هنوز گردآوری و به صورت کتاب منتشر نشده‌است.[نیازمند منبع] احسان یارشاطر در نقد و معرفی یکی از منتخب‌هایی که او از شعر معاصر ایران گردآوری کرده گفته‌است که «آقای کامیار عابدی از صاحب نظران بسیار بصیر شعر معاصر» است و تألیف او «حکایت از ذوق سلیم و بی‌طرفی و انصاف گزیننده و دوری از تمایلات سیاسی در انتخاب اشعار دارد».[۱۱</p>