رسته‌ها

فریدون آدمیت
(1299 - 1387 هـ.خ)

مورخ، سیاستمدار و نویسنده
مشخصات:
نام واقعی:
فریدون آدمیت
نام به انگلیسی:
تاریخ تولد:
1299/00/00 خورشیدی
تاریخ درگذشت:
1387/01/10 خورشیدی (88 سالگی)
محل تولد:‌
جنسیت:‌
مرد
ژانر:‌
تاریخ معاصر (مشروطیت)
زندگی‌نامه
فریدون آدمیت نویسنده آثار بسیاری درباره مشروطیت و روشنفکران مشروطه و کارمند عالی رتبه وزارت امور خارجه بود. روش او در تاریخ‌نگاری به گفته خودش، تاریخ‌نگاری تحلیلی-انتقادی بود. فریدون آدمیت، فرزند عباسقلی خان قزوینی در سال ۱۲۹۹ ه ش در تهران متولد شد. او بعد از تحصیلات ابتدایی به دارالفنون رفت و تا کلاس پنجم در دارالفنون به ادامه تحصیل پرداخت و در سال ۱۳۱۸ کلاس پنجم را به اتمام رساند و سه ماه بعد امتحان نهایی مدرسه متوسطه را پشت سر گذاشت. او در سال ۱۳۱۸ ش به خدمت وزارت پست و تلگراف درآمد و سال بعد به وزارت خارجه رفت. پس از آن به دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۲۱ فارغ‌التحصیل شد. وی پایان‌نامه‌اش را درباره زندگی و اقدامات سیاسی امیرکبیر نوشت که دو سال بعد (سال ۱۳۲۳) با عنوان «امیرکبیر و ایران» با مقدمه استادش دکتر محمود محمود به چاپ رسید. او بعدها در سال ۱۳۳۰ خورشیدی برای ماموریتی پنج‌ساله به سفارت ایران در لندن اعزام شد و در همین فرصت به تحصیل پرداخت و در ۱۳۲۸ در رشته تاریخ دیپلماسی و حقوق بین‌الملل از دانشگاه لندن، دکترا دریافت کرد. رساله دکتری او روابط دیپلماتیک ایران با انگلیس، روسیه و ترکیه عثمانی ۱۸۱۵-۱۸۳۰ بود. آدمیت در سال ۱۳۳۰ به عنوان جوان‌ترین سفیر ایران در سازمان ملل معرفی شد.
بیشتر
ویرایش

آخرین دیدگاه‌ها

تعداد دیدگاه‌ها:
3
<p>مشروطیت، یعنی حکومت با اصول که در تقابل با استبداد قرار دارد</p><br><p>&nbsp;قانون اساسی ما حاکمیت ملت را اعلام کرد که عالی‌ترین مرجع فلسفه سیاسی است.</p><br><p>&nbsp;مکانیزم تفکیک قوا را به دست داد که ضامن حکومت قانون باشد. قدرت استبدادی فردی را طرد نمود و برخی از مهمترین حقوق اجتماعی فرد را در مقابل قدرت دولت در برداشت.</p><br><p>&nbsp;هیچکس نگفته که آن کامل‌ترین قوانین اساسی جهان است، اما تدوین آن قانون، به کار بستن آن و تاسیس نخستین حکومت ملی کار مهمی بود، بلکه انقلابی در نظام سیاسی مملکت و مبدا تحول تاریخ بود.</p><br><p>&nbsp;آشفتگی در فکر تاریخی، فریدون آدمیت</p><br><p><br></p>
فریدون آدمیت با آن که استاد دانشگاه نبود و در&nbsp; وزارت خارجه خدمت کرد اما از لحاظ تحقیق در تاریخ اندیشه سیاسی و اجتماعی و فرهنگی&nbsp; دوره قاجار از سرآمدان تحقیق تاریخی معاصر است.افسوس که هم قبل از انقلاب و هم بعد از انقلاب به چنین ایرانی فرهیخته&nbsp; محققی جفا&nbsp; شد&nbsp; اما علاقه مندان تاریخ ایران همواره قدرش را دانسته اند.&nbsp;
<p>کلمه قبیحه آزادی</p><br><p>این عبارت را نخستین‌بار حاج_ملاعلی_کنی، از روحانیون ثروتمند عصرقاجار در نامه‌ای خطاب به ناصرالدین شاه در باب اصلاحات و کوشش‌های "حسین‌خان سپهسالار"، در راه قانونگرایی به کار برد. ملا‌علی کنی، به مانند تمامی همفکران متحجرش، آزادی را برابر با فساد و بی بندوباری می‌دانست و در نتیجه، مغایر با شریعت اسلام:</p><br><p>" کلمه قبیحه آزادی به ظاهر خیلی خوش‌نماست و خوب و در باطن سراپا نقص است و عیوب. این مسئله بر خلاف جمیع احکام رسل و اوصیا است. به این جهت دولت را وداع تام و تمام نمودم، به واسطه اینکه اصل شرایع و ادیان در هر زمان، خود قید محکم و شدیدی بوده و می‌باشد که ارتکاب مناهی و محرمات ننماید، متعرض اموال و ناموس مردم نشوند، و چنین بر خلاف مقاصد و انتظام دولت و سلطنت است، که هر کس هر چه بخواهد بگوید و از طریق تقلب و فساد نهب اموال نماید و بگوید: آزادی است، و شخص اول مملکت همه را آزاد کرده و در معنی به حالت وحوش برگردانیده، همین مایه بی‌نظمی و زیادی تاخت و تاز شده و هیچکس نمی‌تواند چاره کند، اینست که قاطبه علما و فضلا را بصدا درآورده...."</p><br><p>&nbsp;اندیشه ترقی در عصر سپهسالار / فریدون آدمیت</p><p><br></p>
کاربر گرامی!
امکان خرید اشتراک از خارج کشور ایران، با استفاده از حساب پی‌پال فراهم شده است.