بهمن فرسی

(1312 هـ.خ)

<p>تئاتر ابزورد کمی زود وارد ایران شد، از این جهت می‌گویم زود که تقریبا بعد از 10 سال پس از نوشته شدن نمایشنامه «در انتظار گودو»، این اثر با کارگردانی داوود رشیدی در ایران اجرا شد. در آن دوره بستر اجتماعی فراهم نبود. حتی برای اروپا هم زود بود، یعنی خیلی در مقابل اجرای این نمایشنامه مقاومت شد و در ابتدا کسی متوجه آن نمی‌شد. دهه‌های اخیر در ایران زمان برای این نوع نمایشنامه‌ها مناسب‌تر است؛ اما چون تئاتر ابزورد زود وارد کشور ما شد چند نمایشنامه‌نویس داریم که می‌توان کارهایشان را در دسته نمایشنامه‌های ابزورد قرار داد. در بین کارهای <a href="https://ketabnak.com/persons/656/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3+%D9%86%D8%B9%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86">عباس نعلبندیان</a>، بهمن فرسی و جلال تهرانی می‌توان رگه‌هایی از ابزورد را دید. ... <strong>شاید مهمترین کارهایی که در تاریخ درام ایران در سبک ابزورد نوشته شده است، کارهای بهمن فرسی باشد.<br></strong><br>گفتگوی اصغر نوری کارگردان تئاتر و مترجم با خبرگزاری کتاب ایران/ایبنا - اردیبهشت 1399</p>