aliehsanif

[quote='E R S']فیلسوف بزرگ! جناب ارسطو! بنده جایی نرفته بودم که برگردم! اما از آنجایی که در مورد این موضوع خاص، مباحثه با حضرتعالی در حکم گل لگد کردن و آب و در هاون کوبیدن و دور باطل و اتلاف وقت است، امیدار بودم آن کامنت، آخرین حرفم با جنابعالی در این زمینه باشه. حالا هم امیدوارم این یکی دیگه آخریش باشه [/quote] چناب E R S گاهی اوقات آدم ار لحن آدم کتابخونی مثل شما تعجب میکنه! هر چقدر هم که حرف طرف مقابل به نظر شما غیر منطقی باشه فکر کنم نباید شکیبایی از دست بره... اما در مورد این موضوع '' قیاس '' که مدت هاست شما رو مشغول کرده و قبلا هم در موردش صحبت شده باید بگم اگر ناگزیر از قیاس هستی که به نظرم نیستی حداقل مقایسه همه جانبه انجام بده (یه شیوه وبر و در حد توان چون کاملش محال هست) همین کره که شما مثال میزنید تقریبا 100 سال پیش (یک جورایی مقارن با انقلاب مشروطه) حکومت سلطنتی درش تموم شده بعدش برای 35 سال در اشغال ژاپن بوده و با تموم شدن جنگ جهانی هم بدلیل شکاف عمیق سیاسی بین شمال چپی و جنوب راستی به دو قسمت تقسیم شده... و این آماری که شما داری میدی مال یک چمهوری دموکراتیک سکولار متحد آمریکا هست... حالا اگر شما میخوای ایده آل ( ترجمه Ideal type) درستی در نظر بگیری فکر کنم با توجه به اینکه آلترناتیو تداوم نظام سلطنت رو میخوای استدلال و یک جورایی پیشبینی کنی بهتره با کشورهای عربی مقایسه کنی که هم حکومت سلطنتی درشون ادامه داشته هم متحد آمریکا هستن هم نفت میفروشن هم یه لجاظ دین شباهت بیشتری با ایران دارن هم اشغال طولانی و مستعمره نشدن و... با توجه به یک نظر خیلی خوبی که نمیدونم برای کدوم کتاب گذاشته بودی در مورد بستر تاریخی و اهمیتش یکمی توقع از شما بیشتره...

[quote='meran444']این سخن ماکیاول رو یادم نیست کجا خوندم که می گه هرگاه خواستید با یک مرام سیاسی که دشمنش هستید مبارزه کنید و اونو از پا در بیارید با لباس و پوشش همان مرام وارد معرکه بشید و در اون لباس آنچنان رفتار کنید که مردم از آن مرام متنفر و بیزار بشند . این سخن فکر می کنم در مورد تمام مرام های سیاسی و اجتماعی اعم از کمونیسم و مشروطیت و جمهوری و غیره صادق باشه . روش ماکیاولیستی یعنی رسیدن به هدف به هر قیمت حتی در پوشش آن لباسی که دشمنش هستید . و این جمله ش هم خیلی معروفه که : هدف وسیله رو توجیه می کنه.[/quote] حرف هایی از این دست را ماکیاولی در کتاب '' شهریار '' (prince) طرح کرده. این کتاب مانیفست حفظ قدرت در سیستم principality هست و به جمهوری هیچ ربطی نداره. در اولین جملات این کتاب آمده است که حساب سیستم جمهوری (republic) از این کتاب جداست هرچند خیلی از اصولی که طرح کرده توسط سیاستمدراها در سیستم های دموکراتیک هم مورد استفاده قرار گرفته (و حتی توسط مردم عادی در زندگی روزمره هم استفاده میشه) اما اصولا برای '' شهریار '' (مدیچی) تحریر شده و بیشتر به کار سلطنت طلب ها و طرفداران قدرن مطلقه میاد.

[quote='arampasand']همین حالا در یکی از کامنتها خوندم که دوست عزیزی نوشته براش عجیبه که نوسنده «ماتریالیسم تاریخی» با نوشتن «زنده باد شاه» به شاه دوستی رسیده. آیا قضاوت عادلانه و منصفانه نسبت به دوران پهلوی و مقایسه مستندش با قبل و بعد از آن، شاه دوستی است یا واقع بینی؟[/quote] این دو جمله و نتیجه گیری از آنها به لحاظ نظری دارای مشکل هست. ماترالیسم تاریخی که روش مارکس برای فهم و توضیح بدیده هاست بر دیالکتیک استوار است. دیالکتیک تا جایی که من میدانم به وسیله هگل بسط داده شده است در مقابل روش ساده انگارانه علت و معلول (Cause and effect) که روش کانت هست. شما نمیتوانید با یک تحلیل دیالکتیکی دو دوره تاریخی را با یکدیگر مقایسه کنید چون هر یک از این دوره ها زمینه (context) خاص خودشون رو دارند و در بیوند با سایر بدیده های معاصرشون قابل درک هستند. (این نکته ای هست که بهروز زبونش مو درآورد ولی شما همچنان حرف خورتون رو میزنید... وقتی میگن مقایسه بهلوی با قاجار و ج.ا اشتباه هست دلیلش حب و بغض شخصی نیست که ... این کار به لحاظ نظری اشتباه هست). شما در نظر بگیر که دو کشور نسبتا ریشه دار دیگه در این منطقه هم در اون دوران (مصر و ترکیه) دچار تحولات اساسی میشن...فکر نمیکنید که از نگاه ماتریالیسم تاریخی شاید برای درک خود بدیده یهلوی باید به سیستم بزرگتری که تحولات این دوره جزپی از اون بوده توجه کنید؟

[quote='arampasand'] به هر حال سرانجام این روشهای کهنه با فروپاشایی قاجار و ظهور پهلوی منسوخ شد و از آنجا که رضاشاه در پی انجام اصلاحات در نظام سیاسی و اداری کشور بود خود به خود این اصلاحات سیاسی به صورت نوگرایی و نو جویی در جامعه روشنفکران هم تسری پیدا کرد و حاصلش تولد بزرگانی بود مثل صادق هدایت و سایر نویسندگان و شاعران و موسیقیدانان. همان زمان عین همین اتفاق در ترکیه هم با ظهور آتاتورک رخ داد و اگرچه هدف آتاتورک فقط اصلاحات در مسائل سیاسی کشور بود اما خود به خود این امر به نوگرایی در عرصه های هنر و ادبیات آنجا هم منجر شد.[/quote] اگر منظور شما رو درست متوجه شده باشم یعنی این نویسندگان حاصل برخورد جامعه ایران با مدرنیته (که شما مدعی هستید رضا شاه وارد ایران کرده) بوده اند؟ یک سوال دیگر هم دارم... آیا دموکراسی هم از اجزا مدرنیته نیست؟

[quote='arampasand']به عنوان نمونه صادق هدایت بیشتر آثارش و از جمله بوف کور(1315) را در زمان پهلوی اول نوشته و منتشر کرده . زنده بگور ، سه قطره خون، نیرنگستان، سایه روشن و وغ وغ صاحب همه از سالهای 1309 تا 1312 منتشر شده اند .[/quote] یعنی شما صادق هدایت رو مجصول حکومت رضا شاه میدانید؟ (من مدت هاست که دیگه به این بحث ها در باره دوره بهلوی که گاه گاهی در کتابناک در میگیره علاقه ای ندارم و فکر میکنم مستقیم یا غیر مستقیم از کسانی با مقاصد سیاسی منشا میگیرن... اما این یک قلم که شما نوشتید برام واقعا سوال شد.)