بدون نام

سلام دوست گرامی دربارۀ شعر نو نیست بیشتر رمانه تا هر فرم دیگه ای

درود مارکس چه جنایتی کرده؟ بفرمایید مطلع شویم از دیگرانی هم که به چوب خویش راندید بیاموزید، آموختن ضرر ندارد

[quote='Khwanirath'] شخص مقابل یعقوب [/quote] سفر پیدایش فصل 32 (آیات 22 ببعد) در ترجمه ی همدانی گلن-مرتن هم، حتی به تفسیر الوهیم وارد نشده و به-سادگی به ذکر "شخص" بسنده نموده

[quote='Khwanirath'] حقوق مجرم باید رعایت شود، ولی بازپروی او به این بر می گردد که فرصتی برای باز پروری بزه دیده، گذاشته باشد یا نه. اگر فردی به قتل رسیده باشد، امکان بازپروری ندارد و در نتیجه چنین فرصتی برای قاتل هم نباید باشد. ریشه دیگری در مساوات. وقتی چشم کسی کور شده، اگر چشم دیگری برایش مهیا شد که شد، و اگر نه امکان بازپروری ندارد. فلذا در رعایت حقوق مجرم نیز بایستی عدالت را در نظر گرفت تا بین او و بزه دیده تفاوتی نباشد. اگر مجرم آسیب دیده ی اجتماع است، مقتول آسیب دیده ی کجاست؟ مجرم! وانگهی آسیب دیده ی اجتماع، مظلوم است. با این برداشت ناصحیح براحتی جای ظالم و مظلوم عوض می شود. همه ی انسان ها آسیب دیده ی اجتماع هستند ولی همه قتل مرتکب نمی شوند. فقط کسی که جرمی مرتکب شده، از اجتماع آسیب دیده؟ البته که نه! اینها توجیهات بزه روی داده شده است. مسلوب الاختیار دانستن مجرم، بیشتر به سر در برف کردن می ماند با مشاهده ی واقعیات. قیاس بنده با مرحوم نیکدوست یا سهیلی یا آمنمار، مطایبه ی هشدار دهنده ایست. آن را به گوش جان می پذیرم و تلاش خواهم کرد که مراعات کنم. ولی سخن از رویکرد حذفی، یعنی دو دو تا چهارتای ذهنی بنده ایراد دارد. این امر ممکن است و عصمتی برای خود قائل نیستم. ولی این مسئله نیاز به اثبات دارد و ترجیح می دهم با عقل خشک به مصاف آن بروم. هاتوا برهانکم ان کنتم صادقین بله شما آرزوهایتان را مفروضات صحیح گرفته اید. وقتی می گویید جایگزینی حبس به جای اعدام، آرزوی "اخلاقی" همه ی ماست، یعنی نه تنها به این پیش فرض ناصحیح وزن می دهید، بلکه این امر را اخلاقی گرفته و در نتیجه ما مسلمانان را باورمند به امر غیراخلاقی می دانید. چرا جایگزینی حبس به جای اعدام آرزوی اخلاقی است؟ چون شما آن را اخلاقی می دانید نه بیشتر! وقتی می گویید قصاص بازمانده انتقام خونخواهانه است، یعنی بدنبال جایگزینی مسئله عدالت به جای مسئله انتقام هستید. به شخصه تفاوتی بین عدالت و انتقام قائل نیستم و از منظر من انتقام، همان عدالت است. ولی وزندهی منفی به عدالت با بکار بردن واژه ای که در عرف، بار منفی دارد، نشان از صحیح دانستن فرض اولیه اخلاقی بودن حبس در برابر قصاص دارد. حال آنکه از منظر بنده و مسلمانان معتقد به نص، چنین نیست و کاملا صورت عکس دارد. چنان است که گویی دستان کسی را ببندید تا دیگری به او سیلی بزند. بکار بردن اصطلاح "احساسات قبیله ای" برای فرهنگی که ادعای جهانشمولی دارد و در موارد عدیده این امر را به اثبات رسانده، صد البته ضد ارزش است. ممکن است شما چنین قصدی نداشتید و نیت خوانی نمی کنم. ولی برداشت من چیزی جز این نیست. درکی هم از بخشش شاه و نبخشیدن وزیر پیدا نکردم. وقت بخیر [b]ببخشید که همانا آن بهتر است[/b] [/quote] پروکروستس برای دادن جواز عبور از جاده ای که به آتن میرفت رهگذران را به خانه ی خویش میبرد و سه حالت رخ میداد، یا قد فرد اندازه ی تخت وی میبود "...اگر قامت رهگذر کوتاه میبود آنگاه رهگذر را از سر و پای کش میکرد و کش میکرد تا قامتش با تخت برابر شود. در نتیجه کمر و کمرگاه رهگذر از هم جدا میشد و میمرد. او میخواست تا همه گان در قانن عدالت او همسان باشند...پروکروستس هیچگاه نمیخواست بیندیشد که تخت او نه تخت عدالت؛ بلکه تخت مرگ است"

[quote='Khwanirath']نقل قول از cenarius:اینکه اعدام بساطش همه جای دنیا برچیده شود و ...جایگزین آن شود که آرزوی اخلاقی همه ی ماست(امیدوارم اینگونه باشد). قصاص هم بازمانده ی احساسات قبیله ای و انتقامی خونخواهانه است چرا باید ملت ها به این ... برسند که مجازات، غیر متناسب با جرم باشد؟ قصاص باید باشد و مردم هم باید به استفاده از عقل سلیم روی بیاورند. [/quote] تا تناسب چه باشد چون مجرم انسان است باید بازپروری شود، حقوقش رعایت شود؛ خود وی آسیب دیده ی اجتماعش است...عقل سلیمی که از آن سخن میگویید موجودیتی فرازمانی نیست و شما هستید که آنرا بدیهی و پشتیبان نظرات خود گرفته اید. رویکرد حذفی ای که در پیش گرفته اید به مرور زمان تنه به تنه ی مرحوم نیکدوست البته بلانسبت، می زند. نخیر، من بدنبال نسخه پیچیدن یا غ/قالب کردن "آرزوهایم" نیستم. احساسات قبیله ای هم ضدارزش نیست که به احدی بخواهد برخورد، مشاهده ایست که در "قوانین" عشایر امروز روز دنیا یافت میشود(البته اینکه یک رسم خاص مانند خون-بس تا چه اندازه از اسلام تاثیر پذیرفته و چقدر خاصّ فلان قوم است می تواند محل بست باشد ولی در کل) بسیار هم سیستم کارامدی ست؛ بحث بر سازگاری اش با حقوقی ست که انسان ها برای خود تعریف کرده اند و در جامعه(ی چه خوشمان بیاید و چه نه، جدید)شان بدانها خود را محق می دانند. رگه های "خدا میبخشد و [b]وزیر[/b] نمیبخشد" ِ سخنانتان زیادی بیرون زده است (no offense, just an observation) یا رشته ی بحث گم شده یا من دیگر گوهری در آن نمیبینم، سرتان را بیش از این درد نمیارم. با تشکر از حوصله و سخن همه