محمد

[quote='Javadadabi']سلام . این کتاب کتابی است که خیلی نمی توان به آن اطمینان کرد چون از منابع خود کمتر سخن میگوید و بیشتر تحلیل نویسنده و تراوش های ذهنی اوست[/quote] سلام. اندیشمندان اصیل برحسب داده‌های دیگران نمی‌اندیشند بلکه خود ایده تولید می‌کنند. احمد کسروی زمانی که این مقالات را می‌نوشت بهترین و دقیق‌ترین پارسی‌شناس بود و تاکنون نیز کسی به بسیاری از راه‌هایی که او درنوردیده حتی نزدیک نشده است. بگذریم از اینکه او با مجله‌های خود، پارسی‌پالایی را به تبدیل به یک جریان تقریبا اجتماعی و عمومی کرد. به کسروی همان‌طور نمی‌توان اعتماد کرد که به افلاطون!

من تقریبا ۲۰ سال قبل نام الی ویزل را در کتابی خوانده بودم و اینکه او نویسنده‌ای اهل رومانی است و در اردوگاه‌های کار اجباری آلمان بوده. حتی تا قبل از خواندن این کتاب نمی‌دانستم او مرد است یا زن. «شب» حقیقتا گیراست. در تنها حدود ۶۵ صفحه زنده‌ترین روایت از رنج، مرگ و ددمنشی که خوانده‌ام را پیش‌رویم قرار داد. شب، خاطرات ویزل است از روزهایی که آلمان‌ها در حال نزدیک شدن به شهر او هستند و تا زمانی‌که از اردوگاه کار اجباری آزاد می‌شود -هیچ حاشیه نمی‌رود. جالب‌ترین ویژگی کتاب آنست که آن‌قدر رنج‌ها سنگین و مردگان بی‌دلیلْ زیادست که مرگ برای خواننده هم هول و هراس خود را از دست می‌دهد. پیشنهاد می‌کنم اگر ۵-۶ ساعت وقت آزاد داشتید و نمی‌دانستید چه کنید، با این کتاب خود را به اردوگاه‌های مرگ تبعید کنید.

با سپاس از بارگذاری این کتاب. کتاب را هنوز حتی بارگیری هم نکرده‌ام ولی به آن امتیاز کامل دادم، چراکه نامه‌ای از محمدعلی جمال‌زاده به نویسنده را دیدم که در آن از دقت علمی و بزرگی کار او سخن رفته بود. آن نامه در مجله‌ی وحید به چاپ رسیده و در منبع پایین قابل ردگیری است: http://ensani.ir/fa/article/196491/%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 من چندی پیش در اینترنت به دنبال اصلِ اسناد وزارت امور خارجه‌ی انگلستان در دوره‌ی مشروطه‌ی ایران بودم که درنهایت چیزی پیدا نکردم و به کتاب آبی اکتفا کردم (کتاب آبی در بردارنده‌ی اسناد روزهای اصلیِ انقلاب است و از بیان پیش‌زمینه‌های انقلاب در سال‌های قبل از آن، ناتوان). به همین خاطر، کار حسن معاصر برای درک تاریخ مشروطه و نقش کم و زیاد انگلستان در آن، حیاتی است.

walterbenjamin عزیز، دستت درد نکنه؛ تو بازار اصلا پیداش نمیکردم. لطف کردی!

کتاب بسیار خوبی است و از معرفیِ اجمالیِ چه گوارا فراتر می‌رود و به نقد او می‌پردازد و نقدهای دیگران بر «چه» را پاسخ می‌دهد. جذاب‌ترین بخش کتاب که به نظرم معرف بهترین وجه چه‌گواراست، فصل «اومانیسم مارکسیستی» است که با تاکید نشان می‌دهد این رزمنده بیش از آن‌که یک مارکسیست باشد یک اومانیست است و به همین دلیل از مخالفت با مارکس و لنین و شوروی و چین واهمه‌ای ندارد.