hamedhs1661

او رنگ دریا بود رنگ برگ شالی از مردم درد آشنای این حوالی طوفان عشقی بود و باران محبت بارید بر گلبوته های خشکسالی او با صفا بود و دلی هم با صفا داشت در سینه اش از هرچه غیر از عشق خالی دیدم که چشمان شقایق گریه میکرد در کوچ غمگین غزل گوی شمالی