radniya

این کتاب ممنوعه نیست و تجدید چاپ هم شده است.

[b]مرزبان‌نامه کتابى است که واضع به زبان جانوران نهاده است مانند کلیله و دمنه و در قدیم‌الایام چنین رسم بود که پندگویان و ناصحان هیچگاه سخنى پوست باز کرده و راستا راست و صریح در موعظت و نصح با بزرگان و مخادیم نگفتندی. و آن را بى‌اثر پنداشتی، و بهتر آن مى‌دانستند که هر پند و نصیحتى را در لباس کنایات و استعارات و تماثیل یا از زبان دیگران به‌ویژه جانوران ادا کنند، و این رسم در میان دانایان هند و ایران مقرر و مسلم بوده است و دانایان ایران بعد از اسلام نیز این شیوه و طریقت را ترک نگفتند. اصل مرزبان‌نامه چنان‌که یاد شد تألیف اسفهبد مرزبان‌بن‌رستم بن شروین پریم از شاهزادگان طبرستان است و این شهزاده شاعر نیز بوده است و در آن روزگار شعراى طبرستان به زبان طبرى به اوزان هجائى بر طریق ایرانیان پیش از اسلام شعر مى‌گفته‌اند و دیوان شعرى بوده است مرزبان را به نام 'نیکى‌نومه' و این کتاب هم به زبان مزبور بوده است و گویا مرزبان موصوف، در اواخر قرن چهارم هجرى مى‌زیسته است (رجوع کنید به: مقدمهٔ مرزبان‌نامه). [/b]

[b]«آن‌که به دروغ‌گویی منسوب گشت اگر راست گوید، از او باور ندارند.»[/b]

پاییز را دوست دارم چون فصل غم است غم را دوست دارم چون آه دل است آه دل را دوست دارم چون تو را دوست دارم

از مقدمه کتاب: [b]در این کتاب محاذیر افعال شنیعه که بالطبیعه ممنوع میباشند تعداد گردیده، زیرا کتمان آنها هیچ فایده ای ندارد و بایستی اعمال بدی که انسان را دچار ضلالت میکند یکی یکی شمرد و مخاطرات حاصله و دیوانگی هایی که تولید مینماید علنا نشان داد و بدین ترتیب به ترقی معنویات و مراتب اخلاقی ملت کوشیده و محسنات را تقویت نمود.[/b]