خلاصه کتاب با هم بهتر یاد می گیریم

چگونه از شبکه‌های مدرسه برای یادگیری شخصی‌سازی‌شده و پروژه‌محور هوشمندتر استفاده کنیم

خلاصه کتاب «با هم بهتر یاد می‌گیریم» (Better Together) چشم‌اندازی‌ست از اثر «لیدیا دوبینز» (Lydia Dobyns) و «تام وندِر آرک» (Tom Vander Ark)، دو نویسنده و متخصص آمریکایی در حوزه آموزش و نوآوری آموزشی که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. این کتاب به بررسی نقش شبکه‌های آموزشی در تحول یادگیری می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه همکاری میان مدارس می‌تواند کیفیت آموزش را به‌طور چشمگیری ارتقا دهد.
نویسندگان با تکیه بر نمونه‌های واقعی از مدارس و سازمان‌های آموزشی، توضیح می‌دهند که آینده آموزش تنها در کلاس‌های سنتی شکل نمی‌گیرد، بلکه در همکاری‌های هوشمندانه، یادگیری شخصی‌سازی‌شده و پروژه‌محور رشد می‌کند. آن‌ها استدلال می‌کنند که وقتی مدارس به‌جای رقابت، منابع، تجربه‌ها و ایده‌های خود را به اشتراک می‌گذارند، دانش‌آموزان فرصت‌های عمیق‌تر و معنادارتری برای یادگیری پیدا می‌کنند.

بخشی از کتاب با هم بهتر یاد می‌گیریم:
«دکمه‌ای را فشار دهید و سریع، هر جا که باشید، یک خودرو برایتان حاضر می‌شود. غذای دلخواه‌تان را جست‌وجو کنید، روی آن کلیک کنید و چند دقیقه بعد شام آماده است. می‌خواهید سفری کوتاه به نیویورک داشته باشید؟ رزرو یک پرواز و اتاقی در آپارتمان یک غریبه تنها چند کلیک فاصله دارد. شاید هم سری به دوست دوران دبیرستان‌تان بزنید و از طریق صفحه فیسبوکش می‌بینید که از نوه‌های تازه‌اش لذت می‌برد.
پلتفرم‌های دیجیتال شیوه زندگی، کار، بازی، سفر و یادگیری ما را دگرگون کرده‌اند. شش شرکت بزرگ جهان (از نظر ارزش بازار)—اپل، علی‌بابا، آلفابت، آمازون، فیسبوک و مایکروسافت—همگی کسب‌وکارهای پلتفرمی هستند. دانشگاهیان جفری پارکر، مارشال ون آلستاین و سانگیت چودری در کتاب سال ۲۰۱۶ خود با عنوان انقلاب پلتفرم به بررسی این پدیده پرداخته‌اند و پلتفرم را چنین تعریف می‌کنند:
«پلتفرم نوعی کسب‌وکار است که بر امکان‌پذیر کردن تعاملات ارزش‌آفرین میان تولیدکنندگان بیرونی و مصرف‌کنندگان استوار است. پلتفرم زیرساختی باز و مشارکتی برای این تعاملات فراهم می‌کند و چارچوب‌های حاکمیتی آن‌ها را تعیین می‌کند. هدف اصلی پلتفرم، ایجاد ارتباط میان کاربران و تسهیل مبادله کالا، خدمات یا نوعی سرمایه اجتماعی است و در نتیجه برای همه مشارکت‌کنندگان ارزش خلق می‌کند.»
پلتفرم‌هایی مانند اوبر، ایربی‌ان‌بی، فیسبوک، آمازون و علی‌بابا گزینه‌های پیش روی مصرف‌کنندگان و ساختار بازارها را متحول کرده‌اند، اما بیشتر ما درک دقیقی از نحوه کار آن‌ها نداریم. تنها چند تصمیم طراحی درباره نحوه مدیریت، میزان گشودگی و روش‌های درآمدزایی می‌تواند تجربه کاربر را هدایت کند و تفاوت میان رشد گسترده و گمنامی را رقم بزند. برای مثال، مای‌اسپیس از کاربران می‌خواست برای دیدن محتوا به صفحه دیگران مراجعه کنند، در حالی که فیسبوک محتوای دوستان را مستقیما به جریان خبری کاربران آورد—و همین تصمیم طراحیِ به‌ظاهر کوچک، تفاوتی بزرگ ایجاد کرد.»