رضاشاه فرزند ایران (۱۲۵۷ - ۱۳۲۳)

«رضاشاه، فرزند ایران» با عنوان اصلی Reza Shah, The Son of Iran نوشته هوشنگ نهاوندی، روایتی از زندگی و دوران رضاشاه است که ظهور رضاخان، انتقال قدرت از قاجار به پهلوی و شکل‌گیری دولت جدید ایران را در مرکز توجه خود قرار می‌دهد. نهاوندی در این کتاب تنها به زندگی شخصی رضاشاه نمی‌پردازد، بلکه مسیر صعود او از فرماندهی نظامی تا سلطنت و سپس سیاست‌ها و تحولات دوره پادشاهی‌اش را در ارتباط با شرایط سیاسی ایران و مناسبات آن با قدرت‌های خارجی بررسی می‌کند.
بخش‌هایی از کتاب به موضوعاتی همچون تشکیل ارتش و تقویت حکومت مرکزی، پایان سلطنت قاجار، اصلاحات اداری و اجتماعی، سیاست خارجی، روابط ایران با بریتانیا و روسیه، تحولات خوزستان و مازندران و مناسبات ایران با کشورهایی مانند افغانستان و ترکیه اختصاص دارد. در کنار این مسائل، وقایع سال‌های پایانی سلطنت رضاشاه و شرایطی که به کناره‌گیری او در جریان اشغال ایران در جنگ جهانی دوم انجامید نیز دنبال می‌شود.
نهاوندی در روایت خود نگاه مثبتی به رضاشاه و پروژه دولت‌سازی او دارد و اقدامات وی را عمدتاً در چارچوب تلاش برای ایجاد دولتی متمرکز و مدرن در ایران تفسیر می‌کند. همین زاویه دید، در کنار تجربه مستقیم نویسنده از ساختار سیاسی و دانشگاهی دوره پهلوی، بخشی مهم از ویژگی کتاب است و آن را به روایتی مشخص از شخصیت و کارنامه رضاشاه تبدیل می‌کند.
«رضاشاه، فرزند ایران» را از این منظر می‌توان در کنار دیگر روایت‌ها و پژوهش‌های مربوط به دوره پهلوی خواند تا تصویر پیچیده‌تر و چندوجهی‌تری از این دوره تاریخی به دست آید.