تاریخ عصر جدید: ۱۸۷۰-۱۸۷۱ تا ۱۹۱۷

کتاب «تاریخ عصر جدید: از کمون پاریس تا انقلاب اکتبر» اثری تاریخی درباره یکی از دوره‌های سرنوشت‌ساز تاریخ جهان، از واپسین دهه‌های قرن نوزدهم تا انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ است. این دوره با دگرگونی‌های عمیق اقتصادی، سیاسی و اجتماعی همراه بود؛ سرمایه‌داری صنعتی گسترش یافت، قدرت‌های بزرگ برای دستیابی به بازارها و مستعمرات تازه با یکدیگر رقابت کردند، جنبش‌های کارگری و سوسیالیستی شکل سازمان‌یافته‌تری یافتند و مناسبات بین‌المللی به‌تدریج به سوی بحرانی پیش رفت که در جنگ جهانی اول آشکار شد.
این کتاب با مشارکت چند تاریخ‌نگار، از جمله ایلیا گالکین، لئو زوبوک، ولادیمیر خوستوف و دیگر پژوهشگران، تدوین شده و ترجمه فارسی آن را محمدتقی فرامرزی انجام داده است. نسخه فارسی مورد اشاره با عنوان «تاریخ عصر جدید (از کمون پاریس تا انقلاب اکتبر)» از سوی انتشارات شباهنگ منتشر شده است. اثر در سنت تاریخ‌نگاری شوروی قرار می‌گیرد؛ سنتی که برای تبیین تحولات تاریخی بر نقش مناسبات اقتصادی، مبارزه طبقاتی، گسترش سرمایه‌داری و جنبش‌های انقلابی تاکید ویژه داشت.
یکی از محورهای مهم این دوره، جنگ فرانسه و پروس در سال‌های ۱۸۷۰ و ۱۸۷۱ و پیامدهای آن است. شکست فرانسه، سقوط امپراتوری دوم و تحولات سیاسی پس از آن، زمینه را برای شکل‌گیری کمون پاریس فراهم کرد. کمون پاریس، که در سال ۱۸۷۱ برای مدتی کوتاه قدرت را در پایتخت فرانسه به دست گرفت، یکی از مهم‌ترین تجربه‌های حکومت انقلابی در تاریخ جنبش‌های کارگری به شمار می‌رود. بررسی این رویداد و سرکوب آن، فرصتی برای شناخت تعارض‌های طبقاتی، خواسته‌های اجتماعی و اختلاف‌نظرهای سیاسی در اروپا فراهم می‌کند.
بخش مهم دیگری از کتاب به تحولات کشورهای صنعتی اروپا و آمریکا اختصاص دارد. شکل‌گیری و تثبیت امپراتوری آلمان، تحولات سیاسی فرانسه، گسترش قدرت اقتصادی ایالات متحده و تغییرات اجتماعی در بریتانیا، همگی در چارچوب رقابت میان دولت‌ها و دگرگونی ساختارهای اقتصادی بررسی می‌شوند. رشد صنایع بزرگ، تمرکز سرمایه، گسترش انحصارها و افزایش نفوذ صاحبان سرمایه، سیمای تازه‌ای به جوامع صنعتی بخشید. در همین حال، کارگران برای بهبود شرایط زندگی و کار، دستیابی به حقوق سیاسی و ایجاد تشکل‌های مستقل تلاش می‌کردند و احزاب سوسیالیستی و اتحادیه‌های کارگری به نیروهایی موثر در تحولات سیاسی تبدیل می‌شدند.
تحولات کشورهای اروپای مرکزی و شرقی، جنبش‌های ملی و استقلال‌طلبانه، وضعیت دولت‌های بالکان و دگرگونی‌های آمریکای لاتین نیز از موضوعات مرتبط با این دوره‌اند. در مقیاسی گسترده‌تر، گسترش استعمار اروپایی در آسیا و آفریقا و رقابت قدرت‌های بزرگ برای دستیابی به منابع، بازارها و قلمروهای تازه، از عوامل مهم شکل‌گیری نظم بین‌المللی جدید بود. این رقابت‌ها تنها به مسائل اقتصادی محدود نمی‌شدند، بلکه با قدرت نظامی، سیاست خارجی و تلاش دولت‌ها برای افزایش نفوذ جهانی ارتباط داشتند.