بازیگری به شیوه ی متد: م‍ت‍داک‍ت‍ی‍ن‍گ‌ از آغ‍از ت‍ا ام‍روز

بخشی از کتاب:
شیوه ی کار استانیسلافسکی و تئاتر هنر مسکو مرا متقاعد کرده بود که بازیگری همان آفرینش زندگی برروی صحنه است. اما پرسش اصلی همچنان وجود داشت : چطور می توان به این هدف رسید ؟ چگونه می توان به این هدف رسید؟ چگونه می توان به ادراکات، زندگی بخشید؟ من در جستجوی پاسخی برای این پرسش ها در آزمایشگاه تئاتری بودم که ریچارد بولسلاوسکی و ماریا اوسپنسکایا در آن زمان در آمریکا به راه انداخته بودند.
بولسلاوسکی از سه گونه ی شاخص نمایش یاد می کند. اول نمایش تجاری که هدفش سود اقتصادی و توفیق مقطعی است. در این نوع نمایش بازیگر در پی ارضاء خواست تماشاگر است کلماتش را زیاده از حد آرام یا لطیف بیان نمی کند. همه چیز از الگوهای از پیش تعیین شده و موفق نسخه برداری می شود.
سیستم الگو، انتخاب بازیگر از روی قیافه نه بضاعت روحی … امیدی برای رشد بازیگر وجود ندارد چرا که او همیشه در حال کپی کردن است. هفتاد و پنج درصد آفرینش هنری کار بی وقفه است و تنها بیست و پنج درصد آن استعداد… نتیجه ی کار بی وقفه است.