فرزانه میلانی

(1947 م)

سال تولد فرزانه میلانی 1326شمسی معادل 1947  میلادی و نه 1974 است.ایشان متولد تهران است و اکنون  حدود پنجاه سال است که استاد دانشگاه و ساکن آمریکا است.لطفا سال تولد ایشان اصلاح شود.با سپاس بسیار.

<p>فرزانه میلانی در سال 1326 در تهران زاده شد و پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به ایالات متحده آمریکا رفت. وی در سال ۱۹۷۹ موفق به کسب مدرک دکترا در رشته ادبیات تطبیقی از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در لس آنجلس شد و پس از مدتی شروع به تدریس در دانشگاه ویرجینیا کرد او در سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ مدیریت انجمن مطالعات زنان خاور میانه در آمریکا را بر عهده داشت. کتاب او حجاب و قلم: پدیداری صدای زنان نویسنده ایرانی که در سال ۱۹۹۲ میلادی چاپ شد، بیش از شانزده بار تجدید چاپ شده‌است او همچنین شعر برخی از شاعران ایرانی را نیز از فارسی به انگلیسی برگردانده است، از جمله اشعار سیمین بهبهانی. میلانی بیش از صد مقاله پژوهشی به زبان‌های فارسی و انگلیسی در کارنامه دارد و با مجله ایران شناسی همکاری مداوم داشته‌است..علاوه بر کتاب زندگی نامه فروغ فرخزاد نام دیگر آثار وی&nbsp; نین است:</p> <p><br></p><p>قلم‌ها نه شمشیرها: زنان نویسنده ایرانی وجنبش آزادی، انتشارات دانشگاه سیراکیوز، ۲۰۱۱ </p><p>An Iranian Icarus: The Life and Poetry of Forugh Farrokhzad </p><p>The Gender of Modernity and Counter-Modernity in Iran </p><p>یک فنجان گناه: گزیده‌هایی از اشعار سیمین بهبهانی با همکاری کاوه صفا، انتشارات دانشگاه سیراکیوز، ۱۹۹۹ </p><p>حجاب و قلم: پدیداری صدای زنان نویسنده ایرانی، انتشارات دانشگاه سیراکیوز، ۱۹۹۲ </p><p><br></p>

<p>&nbsp;فروغ در آتش گلستان؛ اسناد منتشرنشده عشقی ممنوعه</p><br><p>&nbsp;بخشی از نامه عاشقانه فروغ فرخزاد به ابراهیم گلستان: «عزیزم. عزیزم. عزیزم. قربانت بروم. دوستت می‌دارم. دوستت می‌دارم. یک لحظه از مقابل چشمم دور نمی‌شوی. نفسم از یادت می‌گیرد و خونم در قلبم طغیان می‌کند. شاهی، دوستت دارم...»</p><br><p>پوران فرخزاد: اینکه زندگی یک شخص نظیر فروغ را علنی کنیم، بسیار زشت است.</p><br><p>ابراهیم گلستان: وقتی دو نفر مورد توجه اشخاص قرار می‌گیرند هیچ نوع حریم خصوصی ندارند.</p><br><p>فرزانه میلانی: وجوه اشتراک مهمی میان فرخزاد و گلستان وجود داشت: هیچ‌ یک فرزند زمان خود نبودند، دست‌به‌عصا راه نمی‌رفتند، در برابر تعدی و جهل و تعصب راه مماشات نمی‌گزیدند، عافیت‌جو و اهل تقیه ادبی نبودند، از رخوت و بیهودگی می‌گریختند، هر دو دریافت خاصی از عشق و عاشقی داشتند، شیفته زیبایی و کمال‌گرا بودند.&nbsp;</p><br><p><br></p>