avr2010

[quote]نان را در روستای غربی میخورد اما برای روستاییان شرقی پارس میکند[/quote] هم میهن گرامی یاد بگیریم که بانگ سگ را (پارس کردن ) نمی گویند در سرتاسر ادب کهن پارسی از فردوسی , خیام و عطار و سعدی و حافظ و مولانا و نظامی و جامی و سنایی و..... نمی توانید که موردی را پیدا کنید که این بزرگان به بانگ سگ بگویند پارس کردن بلکه همه از (عوعو کردن) برای بانگ سگ استفاده می کردند . باور نمی کنید این گوی و این میدان جستجو کنید تا متوجه شوید . متاسفانه این ایراد به بسیاری از ما نیز وارد است که چرا عبارت ( پارس کردن ) را برای (بانگ سگ) استفاده می کنیم و این اشتباهی است که چند دهه است رایج شده است.همین طور واژه (خواجه) را امروزه به اشتباه به معنای ( اخته و عقیم ) بکار می بریم در حالی که معنای خواجه به معنی ( سرور -والا جایگاه - بزرگمرد) می باشد و این خود بحث تاریخی دارد که چرا اینگونه شد؟ ***** ببخشید اینها رو که گفتم باور کنید نمی خواستم تنها ایراد از شما بگیرم بلکه می بینم که برخی چیزها شوخی شوخی جدی میشود موفق باشد

با سلام حضرت ((مولانای خراسانی)) اندرزی جواهر گونه دارد : « قرآن دیبایی دو رویه است . بعضی از این روی بهره می یابند وبعضی از آن روی و هر دو راست است چون حق تعالی می خواهد که هر دو قوم ازو مستفید شوند ، همچنانکه زنی را شوهر است وفرزندی شیرخوار و هر دو را ازاو حظی دیگر است : طفل را لذت از پستان و شیر او و شوهر لذت جفتی یابد از او .خلایق طفلان راهند ، از قرآن لذت ظاهر یابند و شیر خورند ، الا آنها که کمال یافته اند ، ایشان را در معانی قرآن تفرجی دیگر باشد و فهمی دیگر کنند .»

[quote]دوست بزرگوار کتاب کنیز ملکه مصر مال میکا والتری نیست نویسنده اش میکل پرامو هست[/quote] سلام من هم تا چندی پیش از روی بی دقتی فکر می کردم که کتاب (کنیز ملکه مصر) اثر (میکا والتاری) هست ولی بعدش فهمیدم که چه سوتی ای دادم برای اینکه نویسنده کتاب (میکل پرامو) هستش و نه (میکا والتاری) !!!! نمی دونم چرا همچین اشتباهی می کردم شاید به خاطر اینکه این رمان یه جورایی به کتاب (سینوهه) اثر (میکا والتاری) می مونه

با سلام شیرین سخن ادب پارسی , سعدی بزرگ میگوید: الا ای که بر خاک ما بگذری به جان عزیزان که یادآوری که گر خاک شد سعدی، او را چه غم؟ که در زندگی خاک بوده‌ست هم به بیچارگی تن فرا خاک داد وگر گرد عالم برآمد چو باد بسی برنیاید که خاکش خورد دگر باره بادش به عالم برد مگر تا گلستان معنی شکفت بر او هیچ بلبل چنین خوش نگفت عجب گر بمیرد چنین بلبلی که بر استخوانش نروید گلی ( بوستان - باب چهارم در تواضع- حکایت ذوالنون مصری)

با سلام خوب دوره ای که در اون زندگی میکنیم دوره روشنفکریه دیگه . اون هم چه روشنفکری ای؟ روشنفکری ای که مسائل 1400 سال پیش و 2500 سال پیش رو با موازین امروزی میسنجند هرچی بگیم که بابا جون اینجوری نیست ها ولی باز برای بعضی ها مرغ یه پا داره. فکر میکنم بهترین نگرش به تاریخ پادشاهان گذشته ایران را ((سعدی بزرگ)) در سه بیت خلاصه کرده : حدیث پادشاهان عجم را حکایت نامهٔ ضحاک و جم را بخواند هوشمند نیکفرجام نشاید کرد ضایع خیره ایام مگر کز خوی نیکان پند گیرند وز انجام بدان عبرت پذیرند **حق می ماند اگرچه خوشایند ما نباشد و باطل میرود اگرچه برای آن سینه چاک کنیم. باید پرسید بعد از 100 سال یا 200 سال پس از اینکه از این دنیا رفتیم چه نامی می خواد از ما باقی بمونه؟ فکر کنم قرآن حق و باطل رو بسیار زیبا در قالب مثالی قابل فهم بیان کرده است .در سوره مبارکه رعد آیه 17 خداوند می فرماید: أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِیَةٌ بِقَدَرِها فَاحْتَمَلَ السَّیْلُ زَبَداً رابِیاً وَ مِمَّا یُوقِدُونَ عَلَیْهِ فِی النَّارِ ابْتِغاءَ حِلْیَةٍ أَوْ مَتاعٍ زَبَدٌ مِثْلُهُ کَذلِکَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَیَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمَّا ما یَنْفَعُ النَّاسَ فَیَمْکُثُ فِی الْأَرْضِ کَذلِکَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ خداوند از آسمان آبى فرستاد؛ و از هر درّه و رودخانه‏اى به اندازه آنها سیلابى جارى شد؛ سپس سیل بر روى خود کفى حمل کرد؛ و از آنچه [در کوره‏ها،] براى به دست آوردن زینت آلات یا وسایل زندگى‏، آتش روى آن روشن مى‏کنند نیز کفهایى مانند آن به وجود مى‏آید -خداوند، حق و باطل را چنین مثل مى‏زند!- امّا کفها به بیرون پرتاب مى‏شوند، ولى آنچه به مردم سود مى‏رساند [= آب یا فلز خالص ] در زمین مى‏ماند؛ خداوند اینچنین مثال مى‏زند!