میناگران

این کتاب به گفته نویسنده‌اش 'کتاب غریبی است در روزگاری غریب. این کتاب درباره انسان‌هایی است که در این زمانه، در غربت غریبه خویش‌اند'. روایت انسان‌هایی از جنس آسمان، که در گوشه‌ای پرت از زمین زندگی می‌کنند...'. 'میناگران' چیزی بین داستان و خاطره‌ است و یا واقعیت یا رویا.

« با هر کلمه،صدای قلبم را می شنیدم.در ذکر قلب است که حرف می زند.گویی همه ی تن انسان می شود قلب.انسان از خاک فاصله می گیرد.لذت حضور پیدا میکند.هنگام ذکر در بین همه ی واژه ها،کلمه ی الله برای من از همه شیرین تر بود ، شیرین تر از همه ی کلمات...این کلمه ی الله کلید همه قفل هاست.چراغ همه ی راه ها و شیرین ترین همه ی نام هاست.همه ی نام های خداوند در این کلمه خلاصه شده است.»

مهاجرانی میگوید: در سال های اخیر با مولانا شیخ ناظم آشنا شدم. کتاب " میناگران" را در باره ایشان نوشته ام.
انصاف این است که همه ی آنانی که در عمر خود دیده ام و از آنان نکته ها آموخته ام، یاد و نامشان برای همیشه برایم گرامی ست.
اما انصاف این است که شیخ ناظم چیز دیگری ست....نکته هایی که می گوید ، تفسیری که از آیات قرآنی می کند به وصف نمی آید....
البته در لفکه قبرس ترک هم در زیر سایه حکومت قبرس که داعیه رژیم لاییک دارد و در آغوش ترکیه است؛ از نماز جمعه شیخ ناظم جلوگیری کرده اند.
دیگر نماز جمعه را در مسجدش می خواند...این انسان های وارسته، اهل نظر که خاک را به نظر کیمیا کنند، چه ضرری برای حکومت دارند؟